Η Κατερίνα Τσολάκη για το "Όταν ξέρεις ν' αγαπάς"

Η Κατερίνα Τσολάκη διάβασε το "Όταν ξέρεις ν' αγαπάς" και έγραψε στο Facebook:

"Γιώτα, σ' ευχαριστώ, σ' ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για το υπέροχο βιβλίο που είχα την χαρά να διαβάσω! Είναι από αυτά τα βιβλία που όταν τα τελειώσεις σου λείπουν... σου λείπει η πλοκή, σου λείπουν οι ήρωες, οι αντιδράσεις τους... Όμως πάνω από όλα, σε αυτό το βιβλίο κυριαρχεί το συναίσθημα... Έκλαψα, συγκινήθηκα, θύμωσα, είχα αγωνία, χάρηκα... Η Γιώτα χειρίστηκε ένα πολύ ιδιαίτερο θέμα με μεγάλη διακριτικότητα και σεβασμό και της αξίζουν συγχαρητήρια για αυτό! Ένα από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα φέτος, σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!"

Κατερίνα μου... Τι να πω... χίλια ευχαριστώ για όλα! Που επέλεξες να διαβάσεις εμένα ανάμεσα σε τόσους άλλους συγγραφείς, που αγάπησες τόσο πολύ την ιστορία αυτή -που είναι ξεχωριστή στην καρδιά μου-, αλλά κυρίως, που ένιωσες τόσα πολλά, διαφορετικά και όμορφα συναισθήματα. Σ' ευχαριστώ από καρδιάς!

Βιβλιοκριτική του "Μέχρι το τέλος του χρόνου" στην εφημερίδα "Γνώμη πολιτών"

Βιβλιοκριτική του "Μέχρι το τέλος του χρόνου" στην εφημερίδα "Γνώμη πολιτών", όπως αυτή δημοσιεύτηκε στο φύλλο 142 στις 20 Δεκεμβρίου 2017. Ευχαριστώ θερμά για την φιλοξενία, αλλά και την κυρία Λίτσα Κοντογιάννη για την κατάθεση της άποψής της.

Το "Μέχρι το τέλος του χρόνου" στις βιβλιοπροτάσεις του ηλεκτρονικού περιοδικού "aboutWEDDING"

Το ηλεκτρονικό περιοδικό aboutWEDDING συμπεριέλαβε το "Μέχρι το τέλος του χρόνου" στις βιβλιοπροτάσεις του. Ευχαριστώ θερμά για την τιμή και όποιος ενδιαφέρεται να επισκεφτεί τη σελίδα του περιοδικού, δεν έχει παρά ν' ακολουθήσει τον σύνδεσμο:

https://aboutwedding.gr/2017/07/18/protasis-vivlion-mechri-to-telos-tou-chronou-papadimakopoulou-giota/

Βιβλιοκριτική του "Μη με ξεχάσεις" στους "Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών"

Η αγαπημένη Παναγιώτα Γκουτζουρέλα, αναγνώστρια, εκπαιδευτικός, αρθρογράφος στο "Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών", μα πάνω απ' όλα φίλη, έγραψε την άποψή της για το δεύτερο πνευματικό μου "παιδάκι", για το "Μη με ξεχάσεις", και την ευχαριστώ θερμά και από καρδιάς για την τόσο όμορφη παρουσίασή της.

Διαβάστε την ακολουθώντας τον σύνδεσμο:

http://thematofylakes.gr/ελληνική-λογοτεχνία/μη-με-ξεχάσεις-γιώτα-παπαδημακοπ/

Υπογραφές βιβλίου "Μέχρι το τέλος του χρόνου" στο Public Γλυφάδας

Οι εκδόσεις Μάτι και το Public Γλυφάδας (Σ. Καράγιωργα & Λαζαράκη), σας προσκαλούν σε μια συνάντηση με την συγγραφέα Γιώτα Παπαδημακοπούλου, με αφορμή το νέο της βιβλίο με τίτλο "Μέχρι το τέλος του Χρόνου".

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 01 Δεκεμβρίου 2017 και ώρα 19.00μ.μ. στο χώρο του βιβλιοπωλείου.

Η συγγραφέας θα συνομιλήσει με τους αναγνώστες και θα υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου της.

Βιβλιοκριτική για το "Όταν ξέρεις ν' αγαπάς" στο Art.harbour

Η Βούλα Παπατσιφλικιώτη διάβασε το "Όταν ξέρεις ν' αγαπάς" και παράθεσε την άποψή της στο ηλεκτρονικό περιοδικό Art.harbour. Τους ευχαριστώ θερμά για το χρόνο και τη φιλοξενία τους.

Για να διαβάσετε την κριτική, δεν έχετε παρά να επισκεφτείτε τον ακόλουθο σύνδεσμο:

http://www.artharbour.gr/biblio/kykloforoun/otan-ksereis-na-agapas-giwta-papadimakopoulou/

Η συγγραφέας Γιόλα Δαμιανού-Παπαδοπούλου για το "Μέχρι το τέλος του χρόνου"

Η αγαπημένη φίλη και συγγραφέας Γιόλα Δαμιανού-Παπαδοπούλου διάβασε το "Μέχρι το τέλος του χρόνου" και έγραψε στο Facebook:

"Με κούρασε το βάρος του αλλά δεν το άφησα. Επινόησα τρόπους να το υποβαστάζω και συνέχισα το διάβασμα σε πιο αργούς ρυθμούς. Όμως δεν το μετάνιωσα γιατί έζησα την ένταση , τις ανατροπές που με έβγαλαν για λίγο από την μονότονη αποχαύνωση της απραξίας μου. Παρακολούθησα την πορεία ενός παθιασμένου έρωτα που υπόσχεται να φτάσει μέχρι το τέλος του χρόνου, μέχρι το άπειρο δηλ. της ζωής τους.
Η Γιώτα Παπαδημακοπούλου μετά το εξαιρετικό βιβλίο της «Όταν ξέρεις ν’ αγαπάς» έρχεται να ταράξει για άλλη μια φορά τα νερά της ήρεμης ζωής μας με μια ιστορία πάθους.
Δύο νέοι με κοινά όνειρα και φιλοδοξίες από μια ιδιοτροπία της μοίρας συναντώνται εντελώς τυχαία σε μια σχολή χορού. Από το πρώτο βλέμμα που ανταλλάσουν γεννιέται ανάμεσά τους μια έντονη αντιπάθεια με πολλές αντιπαραθέσεις και ξεσπάσματα θυμού, ανταγωνιστικές εξάρσεις για να βρει σιγά σιγά τη θέση του ο έρωτας. Ένας έρωτας παράλογος, αχόρταγος, καταπιεστικός αγωνίζεται να αντέξει στον χρόνο, να αντέξει στο χώρο των ονείρων. Όμως αξίζει τον κόπο να τα δίνεις όλα; Δεν πρέπει να αφήνεις και κάτι για τον εαυτό σου;
Δίνω δύο αποσπάσματα από τα πιο ωραία σημεία του βιβλίου. 

Σελ. 496.
Τον αγαπάμε τον έρωτα, Κρυσταλλία» ξεκίνησε να λέει ο Ντάνιελ «επειδή εκείνες τις μικρές στιγμές της ολοκλήρωσης και της κορύφωσής του γινόμαστε μικροί θεοί, νικάμε το θάνατο, έστω και προσωρινά, έστω κι αν δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ψευδαίσθηση. Είναι όμορφο να ερωτεύεσαι… Και όταν το κάνεις οφείλεις να δίνεις χωρίς σκέψη ό,τι καλύτερο έχεις, όσα περισσότερα μπορείς. Πρέπει, ωστόσο, να δίνεσαι συγκρατημένα, με μέτρο, να κρατάς κάτι και για σένα. Μα, πάνω απ’ όλα, δεν πρέπει να ξοδεύεσαι, να σκορπίζεσαι… Ούτε καν ο έρωτας ο μοιραίος, ο μεγάλος, δεν το αξίζει αυτό».

Σελ. 564
«Ποτέ μη λυπηθείς για τον τρόπο που αγάπησες» της είχε πει ο Σωτήρης παίρνοντας τα χέρια της μέσα στα δικά του. «Η αγάπη έχει πάντα αξία. Όσο για το μίσος και τον πόνο, να θυμάσαι πως είναι δύναμη».
«Δύναμη;» τον είχε ρωτήσει χωρίς να καταλαβαίνει.
«Ακριβώς! Είναι συναισθήματα και είναι δικά σου. Είναι στο χέρι σου το να τα ελέγξεις και να τα μετατρέψεις σε θέληση για να πας μπροστά, για να ζήσεις. Γιατί Κρυσταλλία η ζωή δεν είναι αυτό που σου δίνεται. Η ζωή είναι αυτό που την κάνεις εσύ να είναι».

Η Γιώτα Παπαδημακοπούλου με γλώσσα γλαφυρή που κυλά αβίαστα κατάφερε να στήσει ωραίους και ζωντανούς χαρακτήρες που μας έκαναν να νιώσουμε τον παροξυσμό, τον αισθησιασμό και τον παραλογισμό τους. Κατάφερε να χαλιναγωγήσει τον θυμό και το μίσος και να τα μετουσιώσει σε αγάπη!
Εύχομαι το βιβλίο να έχει μια όμορφη πορεία ανάμεσα στο αναγνωστικό κοινό και να το οδηγήσουν μέχρι το τέλος του χρόνου."

Κυρία Γιόλα... Είναι πραγματικά υπέροχο το κείμενό σας και σας ευχαριστώ πολύ, πρώτα απ' όλα για την τιμή που μου κάνατε να με διαβάσετε ακόμα μια χρονιά, αλλά και για την τρυφερότητα με την οποία μιλάτε για το έργο μου! Ειλικρινά, τέτοια λόγια από έναν άνθρωπο που εκτιμώ και θαυμάζω συγγραφικά, είναι κάτι περισσότερο από τιμή για μένα!