Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

Η Βασιλική Γλένη για το "Μέχρι το τέλος του χρόνου"

Αναρτήθηκε από Γιώτα Παπαδημακοπούλου στις 7:16 μ.μ.
Η Βασιλική Γλένη διάβασε το "Μέχρι το τέλος του χρόνου" και έγραψε στο Facebook:


"Όμορφες καλημέρες σε όλους. Χθες αφιέρωσα την ημέρα μου στα σοκάκια του Λονδίνου, της Νέας Υόρκης και σε άρωμα από Ελλάδα. Πρωταγωνιστές του βιβλίου ο Κωνσταντίνος και η Κρυστάλλια. Δύο εκ διαμέτρου αντίθετοι χαρακτήρες με τα ίδια σκοτάδια,ψάχνουν τρόπους να επουλωσουν πληγές και να εξαγνιστούν από αμαρτίες άλλων. Κοινό πάθος τους ο χορός..μια συγχορδία έντασης,σκέψης και δυνατών συναισθημάτων. Ο Κωνσταντίνος είναι το άσπρο και το μαύρο. Ξεροκέφαλος, εγωπαθής, παρορμητικός, με "σκληρό" περίβλημα αλλά με πάθος, χιούμορ, διεκδικητικός, αγαπάει έντονα και για πάντα. Κάνει λάθη από παθολογική ζήλια και εμμονές, στέκεται θεατής σε κάποια γεγονότα και σε άλλα αρπάζει τον ταύρο από τα κέρατα. ..Αλλά στέφεται νικητής, γιατί ρισκάρει... Η Κρυστάλλια είναι το κόκκινο, το χρώμα του πάθους... Χτυπημένη από την μοίρα, με πληγές και μνήμες που την καταδιώκουν, στερώντας το δικαίωμα της ελευθερίας . Ώριμη, συγκροτημένη, παθιασμένη και μια γυναίκα που ξέρει τι θέλει και το παίρνει. Αγαπά "μέχρι το τέλος του χρόνου". Δίνουν υποσχέσεις, ζουν στα άκρα, συντρίβονται, γίνονται έρμαια συγκυρίων, δειλιάζουν, αλλά δεν εγκαταλείπουν... Η ειμαρμένη ξέρει και εκτελεί. Τα δεύτερα πρόσωπα που λαμβάνουν μέρος είναι η μαρίνα και ο Σωτήρης, φίλοι των παιδιών που τους ακολουθούν σε κάθε βήμα. Το θέμα της φιλίας ανάμεσα τους έχει τεθεί καλοδουλεμένα, παρατηρώντας πώς δένουν με τα χρόνια πάρα τις διαφορές τους. Η συγγραφέας έχει ντύσει το βιβλίο με εξαιρετικές μουσικές επιλογές που τείνουν να είναι από τις αγαπημένες μου,οι οποίες αναγάγουν το υπέρτατο συναίσθημα. Τώρα θα αναφερθώ στα μηνύματα του βιβλίου όχι μόνο σαν αναγνώστης αλλά και σαν άνθρωπος. Παρόλο που τείνω να είμαι ρεαλίστρια, αποφάσισα να το αφήσω κατά μέρος και να αφήσω τις αισθήσεις και το μυαλό να πάρουν θέση. Ο Κωνσταντίνος και η Κρυσταλλία είναι μια καρδιά σε ένα σώμα... Το ίδιο σκοτάδι, που ενωμένο βρίσκει το φως που έχει ανάγκη για να επιβιώσει... Δύο τοξικοί χαρακτήρες που το μόνο τους αμάρτημα είναι ότι αγαπούν τόσο πολύ ο ένας τον άλλον. Μέσα από την σχέση τους μαθαίνουν ο ένας τον άλλο, ωριμάζουν, χτίζουν σχέσεις με τους γύρω τους γερές και συνειδητοποιούν με τα χρόνια ότι παρά τις διαφορές τους, παρά τις αψιμαχίες τους, η καρδιά τους χτυπά μόνο όταν είναι μαζί... Ο έρωτας είναι πάθος, ενθουσιασμός, καρδιοχτύπι, που μια σε ανυψώνει, μια σε ρίχνει στα τάρταρα αλλά είναι εγωιστικός και κτητικός... Κυριαρχεί το "εγώ" και όχι το "εμείς". Η αγάπη όμως είναι μετουσίωση δύο καρδιών σε μια, είναι ανιδιοτέλεια και θυσία της ίδιας σου της ψυχής στον βωμό της ευτυχίας του άλλου... Δεν υπάρχει "εγώ", μόνο "εμείς", δεν υπάρχει θέλω αλλά θέλουμε, δεν υπάρχει χωρισμός αλλά αγώνας κάθε μέρα για να παραμείνει γερό το οικοδόμημα. Αγάπη είναι θαυμασμός, εκτίμηση, σεβασμός, αυταπάρνηση και ταπεινοφροσύνη. Ο όγκος του βιβλίου δεν κουράζει πάρα τις 743σελ. (ω ναι τις μέτρησα). Αγαπημένη ενότητα η "αυλαία",γιώτα μου ξέρεις γιατί. Λατρεμένες φράσεις του βιβλίου : "Πώς η αγάπη δεν χρειαζόταν να είναι τέλεια αρκεί να ήταν αληθινή " και επιλογή του Γιάννη Ρίτσου "Σε σήκωσα στα χέρια μου και σε πέταξα". Φοβερό δέσιμο με τα κεφάλαια και φοβερό φινάλε  Γιώτα μου για αυτό το όμορφο ταξίδι σε ευχαριστώ και σου προσφέρω ένα κειμενάκι με τους τίτλους των βιβλίων σου, αφιερωμένο στον Κωνσταντίνο και την Κρυσταλλία: "Με τσακισμένα φτερά, δύο "ξεπεσμένοι άγγελοι", ένωσαν τις καρδιές τους και στο σκοτάδι ψιθύριζαν όρκους αιώνιας αγάπης "Μη με ξεχάσεις" και "Μέχρι το τέλος του χρόνου", αλλά στην πορεία διδάχτηκαν την πιο ύψιστη σοφία πώς "όταν ξέρεις να αγαπάς" είναι για πάντα". Γιώτα μου σε ευχαριστώ. Τα φιλιά μου, από το χωριουδάκι μου. Υ.Γ. περιμένω το επόμενο."

Κοριτσάκι μου γλυκό... Το πόσο μ' έχεις συγκινήσει με την άποψή σου αυτή, δεν μπορείς να φανταστείς. Σ' ευχαριστώ που επέλεξες να κάνεις το ταξίδι αυτό μαζί με τους ήρωές μου, και που τους αγάπησες και τους κατανόησες τόσο βαθιά,, μα και που του επέτρεψες να σε παρασύρει σε μονοπάτια γεμάτα πάθη και συναισθήματα που, απ' όσο καταλαβαίνω, "μίλησαν" στην καρδιά σου με τον δικό τους μοναδικό τρόπο. Ευχαριστώ, για όλα! Για τις λέξεις, τις σκέψεις, τα συναισθήματα που μου χάρισες. Σ' ευχαριστώ από καρδιάς, κι ας είναι λίγο...

2 σχόλια on "Η Βασιλική Γλένη για το "Μέχρι το τέλος του χρόνου""

Vasiliki Gleni είπε...

Το πόσο με τιμάς δεν περιγράφεται �� ανυπομονώ ήδη για το επόμενο ��

Γιώτα Παπαδημακοπούλου on 25 Οκτωβρίου 2017 - 9:52 μ.μ. είπε...

Η τιμή είναι δικιά μου, Βασιλική μου! <3

Δημοσίευση σχολίου

 

Giota's Diaries Copyright © 2009 Paper Girl is Designed by Ipietoon Sponsored by Online Business Journal