Χρόνια πολλά στο δικό μου τέλειο παιδάκι...

Αναμφίβολα έχω κάνει πολλά λάθη στη ζωή μου. Όχι πως με πειράζει. Αντίθετα, μέσα από αυτά έπαθα και έμαθα. Κατάλαβα τι έχει πραγματικά αξία στη ζωή, ποιο είναι το νόημά της. Μα αν κάτι έκανα σωστό -το δίχως άλλο- δεν θα μπορούσε να είναι παρά μονάχα ένα πράγμα... Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ!!! Το αντράκι μου... το ζουζούνι μου... ο πρίγκιπας της καρδιάς μου, που χαμογελάει και μαζί του χαμογελάει ο κόσμος όλος.
Πέρασαν 6 χρόνια... κιόλας! Τόσο γρήγορα, ενώ φαντάζει σαν να ήταν μόλις χθες όταν "πρωτοσυναντηθήκαμε". 6 χρόνια αγάπης και στιγμών που δεν θα άλλαζα με τίποτα. 6 χρόνια γεμάτα από πρωτιές που κάποτε μου φαινόντουσαν ανόητες και όμως, όταν τις έζησα, έκαναν την καρδιά μου να χτυπά πιο γρήγορα και τα μάτια μου να βουρκώνουν από συγκίνηση.
Πριν από 6 χρόνια, τέτοια ώρα, κρατούσα στην αγκαλιά μου ένα μωράκι που μου έσφιγγε το δάχτυλο και με κοιτούσε νυσταγμένα. Σήμερα, έχω στην αγκαλιά μου ένα υπέροχο παιδάκι, έναν μικρό ανθρωπάκο με μια υπέροχη προσωπικότητα που αγαπάω όσο τίποτα.
Χρόνια σου πολλά, ψυχή μου! Να είσαι γερός, καλότυχος κι ευτυχισμένος, και πάντα να έχεις επιτυχίες και χαρές στη ζωή σου που εύχομαι να είναι μεγάλη σε διάρκεια, μακριά σε πορείες, πλούσια σε ταξίδια κι εμπειρίες. Μείνε πάντα έτσι όπως είσαι τώρα, ειλικρινής, αυθόρμητος, τρυφερός, πρόθυμος να βοηθήσεις και να χαρίσεις αγάπη, συμπονετικός, έξυπνος, λιγάκι τσαμπουκάς και νευρόσπασμα, με χιούμορ που εκπλήσσει ακόμα κι εμένα... Όπως κι αν είσαι, σ' αγαπώ... Γιατί, μπορεί να μην είσαι το τέλειο παιδί, είσαι όμως το δικό μου τέλειο παιδάκι...

Η Ζωή Ξανθοπούλου για το "Μη με ξεχάσεις"

Η Ζωή Ξανθοπούλου διάβασε το "Μη με ξεχάσεις" και έγραψε στο Facebook:

 

"Μια αφηγηματική και άκρως απολαυστική ιστορία, η ιστορία του Ανδρέα και της Αλεξάνδρας.
Ένας Ανδρέας ρομαντικός, ερωτικός, ευαίσθητος, ένας Ανδρέας υπέροχος, το όνειρο κάθε κοριτσιού μας αφηγείται το χρονικό του γάμου της καλύτερης του φίλης με την οποία είναι χρόνια κρυφά τρελά ερωτευμένος.
Έτσι ερωτευμένη όμως είναι και η Αλεξάνδρα και κανείς δεν έχει το θάρρος να μιλήσει και να παραδεχτεί τα αισθήματά του για τον άλλον.
Μια σειρά από γεγονότα θα ταράξει τα νερά στην προγραμματισμένη ζωή τους και ο Ανδρέας θα διαλέξει την φυγή για να μη χαλάσει την ευτυχία και τον γάμο της φίλης του.
Η συνάντηση με τον άγνωστο θα τον κάνει να καταλάβει τι είναι αυτό που θέλει πραγματικά στην ζωή του και θα καθορίσει την συνέχεια της ιστορίας των δυο φίλων."

Ζωή μου, σ' ευχαριστώ που αγκάλιασες τον Ανδρέα μου και την ιστορία του με τόση τρυφερότητα, και που απόλαυσες αυτό το σύντομο αλλά γεμάτο αγάπη ταξίδι. Να 'σαι πάντα καλά, να διαβάζουμε, να συνταξιδεύουμε, να πορευόμαστε μαζί, και να ανταλλάσσουμε τις απόψεις μας και τα μιλάμε για τα συναισθήματά μας.

Οι "Ξεπεσμένοι Άγγελοι" και το "Μη με ξεχάσεις" ξανά στα ευπώλητα του βιβλιοπωλείου "Μαγικές σελίδες"

Είναι και αυτές οι "μικρές" στιγμές που σε κάνουν να αισθάνεσαι περιφάνια και να χαμογελάς. Ευχαριστώ θερμά, για ακόμα μία φορά, το βιβλιοπωλείο "Μαγικές σελίδες" για την υποστήριξή του, αλλά και όλους εσάς που με την αγάπη σας κάνετε τα βιβλία μας να ξεχωρίζουν.

Οι "Ξεπεσμένοι Άγγελοι" με την ωραιότερη παρέα

Η Chrys Mark έκανε τις αγορές της και είπε να μοιραστεί την στιγμή μαζί μου και μάλιστα, μου χάρισε επιπλέον χαμόγελα επειδή το "Ξεπεσμένοι Άγγελοι" έχει συντροφιά ακόμα ένα αγαπημένο μου βιβλίο.

Η περίληψη του "Όταν ξέρεις ν' αγαπάς"

Αφού μοιράστηκα μαζί σας το εξώφυλλο του "Όταν ξέρεις ν' αγαπάς", πιστεύω πως πρέπει να μοιραστώ και την περίληψη. Ελπίζω να σας αρέσει και να σας κάνει να θέλετε να το διαβάσετε.

"Η Ιόλη σπουδάζει στη Νομική Αθηνών, ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα της, γνωστού μεγαλοδικηγόρου. Συνεσταλμένη αλλά παθιασμένη, ονειρεύεται τη μέρα που θα αρχίσει να ασκεί το επάγγελμα που αγαπά όσο τίποτε άλλο, επιτελώντας λειτούργημα και όχι στοχεύοντας στο χρήμα ή στην αναγνώριση.
Και μια μέρα, ενώ βρίσκεται στη Σχολή, το βλέμμα της θα μαγνητίσει ένας μυστηριώδης άντρας. Δίχως να μπορεί να εξηγήσει το πώς και το γιατί, παθαίνει εμμονή μαζί του, σκεπτόμενη συνεχώς το μελαγχολικό του βλέμμα. Η Ιόλη δεν θ' αργήσει ν' ανακαλύψει ότι ο νεαρός αυτός λέγεται Στέφανος, και ύστερα από δική της πρωτοβουλία, οι δύο νέοι πολύ σύντομα θα έρθουν κοντά.
Ωστόσο, ο Στέφανος βασανίζεται από τους προσωπικούς του δαίμονες κι ένα μεγάλο μυστικό, το οποίο ξέρει πως δεν θα μπορεί να της το κρατήσει κρυφό για πάντα. Ένα μυστικό που δεν θα τους επέτρεπε να είναι μαζί, αφού μια τέτοια σχέση αποτελεί ταμπού.
Κι όμως, η Ιόλη αποφασίζει ν' ακολουθήσει την καρδιά της και να διεκδικήσει το δικαίωμά της να είναι μαζί του, με αποτέλεσμα οι δυο τους να χαράξουν τελικά μια κοινή πορεία. Μια πορεία που θα τους οδηγήσει σε αλλεπάλληλους αγώνες, ώστε να αποκτήσουν όλα εκείνα που ο κοινωνικός περίγυρος και οι νόμοι ενός κράτους που βαλτώνει πιστεύουν πως δεν αξίζουν να έχουν. Μια πορεία που θα αποδειχτεί επίπονη, μα ταυτόχρονα και συγκλονιστική.

Γιατί, όταν ξέρεις ν' αγαπάς, ξέρεις να δίνεσαι, να θυσιάζεσαι και να παλεύεις ενάντια σε όλους και σε όλα..."

Το εξώφυλλο του τρίτου μου βιβλίου με τίτλο "Όταν ξέρεις ν' αγαπάς"

Υπάρχουν ορισμένες στιγμές που η καρδιά σου χτυπάει πιο γρήγορα... Μια τέτοια στιγμή είναι και αυτή... Η στιγμή που παίρνω -επίσημα, πλέον- το εξώφυλλο του 3ου μου βιβλίου στα χέρια μου. Μια στιγμή που θέλω να μοιραστώ μαζί σας...
Το "Όταν ξέρεις ν' αγαπάς" δεν είναι για μένα ένα ακόμα μυθιστόρημα. Είναι μια ιστορία που "μιλάει" στην καρδιά και στην ψυχή μου. Μια ιστορία στην οποία έδωσα όλο μου το είναι και που της έχω αδυναμία επειδή... Βασικά, πολλοί είναι οι λόγοι, αλλά θα σας αφήσω να τους ανακαλύψετε μόνοι σας. Απλά να θυμάστε πως εκεί που ξεκινάνε τα "κοινωνικά πρέπει", ξεκινάνε και τα "θέλω της καρδιάς".
Αυτή είναι η ιστορία της Ιόλης και του Στέφανου η οποία με ανάγκασε -με τον τρόπο της- να δω την ζωή με άλλα μάτια, να "γνωρίσω" ανθρώπους που ζούνε δίπλα μας, έστω και αν εμείς το αγνοούμε, ανθρώπους που πονάνε, απελπίζονται και όμως, έχουν τη δύναμη να παλέψουν ενάντια στα πρέπει και να κυνηγήσουν τα θέλω τους, να υποστηρίξουν τα ιδανικά τους και τις αποφάσεις τους. Ανθρώπους που δεν αφήνουν τις μέρες τους να περνάνε και να σκορπίζονται, αλλά που τις βιώνουν με όλο τους το είναι επειδή ζωή είναι το σήμερα, το τώρα, και το αύριο εξαρτάται από τις επιλογές μας, από την θέλησή μας να αλλάξουμε τους εαυτούς μας και παράλληλα, να αλλάξουμε τον κόσμο γύρω μας.
Η Ιόλη και ο Στέφανος, με άλλαξαν! Το ίδιο ελπίζω να κάνουν και σε εσάς... 

Ευχαριστώ όλους εκείνους που με στήριξαν στο ταξίδι αυτό και το έκαναν πιο όμορφο και κυρίως, που με έκαναν να πιστέψω πως κάτι έκανα σωστά...

Μεταφέρω από την σελίδα του εκδότη μου:

"Μην ξεχάσεις ποτέ. Όχι εμένα, αλλά την αγάπη που νιώθω
και που πάντα θα νιώθω για σένα. Γιατί, ακόμα κι αν είμαι
μακριά σου, δεν θα πάψω ποτέ να σε αγαπάω και να σε
σκέφτομαι.
Γιατί, ακόμα και να το ήθελα, δεν έχω την δύναμη να το κάνω,
αν και, για να είμαι ειλικρινής, δεν θέλω να το κάνω."

‪

Μετά από ενάμιση χρόνο περίπου η Γιώτα Παπαδημακοπούλου, επιστρέφει με ένα βιβλίο πρόκληση. Ένα βιβλίο που χαρακτηρίζεται από Ανθρωπιά, Αγάπη και σε αναγκάζει να δεις την ζωή με άλλο μάτι.

Όταν ξέρεις ν' αγαπάς της Γιώτας Παπαδημακοπούλου.

Έρχεται τον Μάιο από τις Εκδόσεις Μάτι!

Γράμματα εραστών (3): "Ψέματα..."

Πάλι ξύπνησα μέσα στη νύχτα. Πάλι ξύπνησα με δάκρυα στα μάτια. Με ένα κενό στο στήθος που δεν λέει να γεμίσει. Κομμένη η ανάσα μου και τα όνειρα σπασμένα, χίλια κομμάτια που δεν μπορούν να ενωθούν. Γιατί ακόμα και αν το κάνουν, κάπου εκεί, ανάμεσα στις ρωγμές, θα υπάρχει ό,τι έχει απομείνει από σένα για να σε θυμίζει. Να θυμίζει αγγίγματα πάνω στην σάρκα που έκαιγε και λαχταρούσε λίγο ακόμα. Χείλη γλυκά που ψιθύρισαν τα πιο όμορφα ψέματα και χάρισαν φιλιά υποτιθέμενης αγάπης. Μικρές στιγμές που φύλαγαν μέσα τους τον κόσμο όλο. Λόγια... λόγια μεγάλα, δήθεν σπουδαία. Λόγια που για μένα σήμαιναν τα πάντα και που για σένα δεν ήταν παρά μονάχα λέξεις. Ψέματα! Ψέματα που ειπώθηκαν τόσο απλά, τόσο εύκολα, τόσο πειστικά. Ψέματα που δέχτηκα απλά και μόνο επειδή ήταν δικά σου.

Είναι αστείο, αλήθεια, το πόσο αφελή σε κάνει η αγάπη. Πιστεύεις το κάθε τι, όχι επειδή το λαχταράς, όχι επειδή το έχεις ανάγκη, όχι γιατί θες να είναι αλήθεια, αλλά γιατί το ζεις, γιατί πιστεύεις πως έτσι είναι. Τόσο απλά... Δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκείνες τις στιγμές, παρά μονάχα η πραγματικότητα που γεννά η αγάπη. Και όμως, είναι εικονική, πλασμένη από πάθη και θέλω, από ελπίδες και επιθυμίες που συντρίβονται κάτω από το βάρος της δυστυχίας που φέρνει κάθε στιγμή όταν τελειώνει, για να σου αποδείξει πως τίποτα δεν είναι δικό σου, τίποτα δεν σου ανήκει, παρά μονάχα οι φαντασιώσεις σου. Αυτές είναι που σε τσακίζουν και αφήνουν σημάδια που δεν σβήνουν και πληγές που ποτέ δεν κλείνουν.

Να... τέτοιες πληγές σε άφησα να χαράξεις πάνω μου, μέσα μου, και τώρα πια δεν κοιμάμαι τα βράδια. Πάνε χρόνια, θα μου πεις, και ίσως να έχεις δίκιο, όμως δεν μπορώ να αλλάξω. Ούτε εμένα, ούτε όλα αυτά που ένιωσα για σένα και ακόμα με στοιχειώνουν. Όλα αυτά που εξακολουθώ να νιώθω. Για όσα είχαμε, για όσα χάσαμε, για εκείνο που ήμασταν, για αυτό που γίναμε. Γι' αυτό που πίστευα πως ήσουν. Γι' αυτό που αποδείχτηκε πως ήσουν. Ένας μεγάλος εραστής που έλεγε ακόμα πιο μεγάλα λόγια. Ένας μεγάλος ψεύτης που αγάπησα με όλο μου το είναι. Γιατί ακόμα και τα ψέματά σου αγάπησα, όσο αρρωστημένο και αν είναι αυτό. Αυτά τα ψέματα με έκαναν δικιά σου. Αυτά τα ψέματα με κάνουν να μην μπορώ να ξεχάσω. Αυτά τα ψέματα με νανουρίζουν, αυτά και με ξυπνάνε. Αυτά μου επιτρέπουν να συνεχίζω να ζω, ελπίζοντας πως θα τ' ακούσω και πάλι.

Τι κι αν δεν μ' αγαπάς, σ' αγαπάω εγώ και για τους δυο μας. Αξιολύπητο, έτσι; Το ξέρω πολύ καλά, μα δεν με νοιάζει! Σκέψου ό,τι θες... Ας σκεφτεί ο κόσμος όλος ό,τι θέλει. Ένα σου ψέμα μονάχα, ακόμα, και ας σβήσω πάνω στην εκπνοή του χρόνου. Ένα σου ψέμα είμαι αρκετό για να ζήσω μα ακόμα και αν πεθάνω εκείνη τη στιγμή, θα είναι αρκετό για να με συντροφεύσει και να μου χαρίσει μια στάλα ευτυχίας. Μία μονάχα, από τις τόσες που μου στέρησες. Γύρνα πίσω, λοιπόν, και επέστρεψέ μου τον ύπνο μου. Χάρισέ μου και πάλι τα όνειρά μου. Ακόμα και αν η αγάπη δεν υπάρχει, δεν πειράζει. Πες ψέματα... ξανά! Πες ένα ψέμα ακόμα και άσε με να ζήσω μέσα από αυτό. Άσε με να ζήσω μέσα του και ας είναι ψέμα. Άσε με να χαθώ μέσα σ' αυτό...