Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2013

Μια υπέροχη Κυριακή

Αναρτήθηκε από Γιώτα Παπαδημακοπούλου στις 11:07 π.μ.
Η Κυριακή που μας πέρασε, ήταν μια πολύ γεμάτη μέρα αλλά παράλληλα, μια πολύ ευχάριστη μέρα. Μπορεί να ήμουν στο πόδι από πολύ νωρίς και όταν έφτασε το βράδυ, να ένιωθα ότι δεν με κρατούσαν τα πόδια μου όμως, πέρασε καταπληκτικά.



Ο Κωνσταντίνος, ένας από τους δύο καλύτερους φίλους του γιου μου, είχε γενέθλια. Μαζί με τον άντρα και τον κουμπάρο μου, πήραμε τον μικρό για να τον πάμε στο πάρτι του Κωνσταντίνου, σε ένα πολύ όμορφο παιδότοπο στο Ίλιον, τον οποίο σκοπεύω να επισκεφτώ ξανά, πολύ σύντομα. Δεν χρειάζεται να σας πω ότι τα πιτσιρίκια, πέρασαν καταπληκτικά και ότι δεν μπορούσαμε να τα ξεκολλήσουμε από τα φουσκωτά, και όχι μόνο, παιχνίδια. Και δεδομένου ότι για την εποχή, είχε πολύ ζέστη, αντιλαμβάνεστε ότι από τον ιδρώτα, έγιναν σαν ποντίκια που μόλις είχαν δραπετεύσει από ένα βαρέλι με νερό. Όταν έφτασε η ώρα να φύγουμε, καταφέραμε να πείσουμε τον Βασίλη με τα χίλια ζόρια. Με τα πολλά, επιστρέψαμε στο σπίτι όπου ο άντρας μου, έφυγε για να πάει σε μια κοινωνική υποχρέωση και εγώ, αφού έβαλα το παιδί για ύπνο κι ετοιμάστηκα, έφυγα για να συναντήσω μια παρέα κοριτσιών, σε ένα καφέ στο Μοναστηράκι.



Έκατσα στο καφέ για πάνω από 4 ώρες και όμως, όταν επέστρεψα στο σπίτι, ήταν σαν να είχαν περάσει μόνο μερικά λεπτά. Ορισμένα από τα κορίτσια αυτά, τα γνώριζα από πριν και άλλα, είχα την χαρά να τα γνωρίσω εκείνη την ημέρα. Περάσαμε καταπληκτικά, συζητώντας για ταινίες, βιβλία, αγαπημένους ήρωες, για πιο προσωπικά πράγματα και ο χρόνος, κύλησε όπως το νερό στο αυλάκι. Φωνές και γέλια... δεν χρειάζεται να σας τα περιγράψω αναλυτικά. Αν αναλογιστείτε πόσο μεγάλο τσούρμο ήμασταν, μπορείτε να φανταστείτε μέχρι που ακουγόμασταν και πως ξεσηκώσαμε το Μοναστηράκι με τον ενθουσιασμό και το κέφι μας. Βέβαια, ένας παππούς στο πίσω τραπέζι από εμάς δεν χάρηκε ιδιαίτερα όμως η Μαρία, φρόντισε να τον βάλει στη θέση του. Τελοσπάντων...



Το θέμα είναι ότι η μέρα, κύλησε πολύ καλύτερα απ' όσο θα μπορούσα να φανταστώ. Ξέφυγα για λίγο από την αγχωτική και απαιτητική καθημερινότητα και εύχομαι να μπορούσα να το κάνω πιο συχνά. Ξέρω ότι κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να προσπαθείς. Γιατί ναι, έχουμε υποχρεώσεις και ευθύνες, έχουμε πολλά βάσανα στις πλάτες μας και πολλές σκέψεις στο κεφάλι μας όμως, τελικά, αυτά που μένουν, είναι οι όμορφες εκείνες στιγμές που περνάμε μαζί με τα αγαπημένα μας πρόσωπα, με τους συγγενείς και τους φίλους μας, με την οικογένειά μας, και η αξία αυτού, είναι ανεκτίμητη. 

4 σχόλια on "Μια υπέροχη Κυριακή"

Christina Leli on 24 Ιανουαρίου 2013 - 5:14 μ.μ. είπε...

Ποσο δικιο εχεις!!! Παντα να περνας ομορφες στιγμες!!! Λειπει σημερα αυτο, οπου μπορουμε να το βρουμε πρεπει να το αρπαζουμε!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου on 25 Ιανουαρίου 2013 - 3:10 μ.μ. είπε...

@ Να ΄σαι καλά Χριστινάκι μου! Έτσι ακριβώς είναι και πρέπει πλέον να το συνειδητοποιήσουμε και να μην αφήνουμε καμία ευκαιρία να πηγαίνει χαμένη! ;)

Jokastia on 30 Ιανουαρίου 2013 - 8:32 μ.μ. είπε...

Ευτυχώς που δεν είναι πολύ κοντινή η φωτό που ετοιμάζομαι να καταβροχθίσω ένα από εκείνα τα υπέροχα αμυγδαλωτά με σοκολάτα που είχε φέρει η Βάγια!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου on 2 Φεβρουαρίου 2013 - 3:00 μ.μ. είπε...

@ Χα, χα, χα... άσε Μαράκι! Κόλαση αυτά τα αμυγδαλωτά! Και να ήταν τα μόνα που σαβουρώσαμε εκείνη την ημέρα, καλά θα ήταν!

Δημοσίευση σχολίου

 

Giota's Diaries Copyright © 2009 Paper Girl is Designed by Ipietoon Sponsored by Online Business Journal